;
wtorek, 16 styczeń 2018 18:53

Czarostwo węzłów

Napisane przez Asamber
Oceń ten artykuł
(2 głosów)

 Czym jest czarostwo węzłów?

 

 

 

 

 

Wstęp:
Czarostwo węzłów to nic innego niż magia węzłów, jednakże każdy z nas wie, iż jest to złe określenie. Wstążka, nić, bądź sznurek nie jest nośnikiem żadnej magii czy mocy, jest jedynie narzędziem przez które mag wydobywa z siebie swoją własną moc kontrolowania rzeczywistości. Moc nazywaną magią. Czarostwo węzłów polega na wiązaniu nitki, wstążki czy sznurka w taki sposób, by wiązane supełki pętały moc lub energię, w celu wywołania w rzeczywistości fizycznej lub duchowej określonego skutku. Niżej zamieszczam całą (lub najważniejszą) swoją wiedzę zapewniającą zrozumienie i skuteczność tejże formy uprawiania czarów.

Zastosowanie:
Czary rzucane ów metodą zwane są "pętaniem" używanym m.in do:
- Zaklinania rzeczywistości (wywołania skutku na matrycy fizycznej, astralnej lub mentalnej)
- Pętania nieświadomych cieni zmarłych lub istot astralnych, także do pętania istot należących do innych magów czy zbuntowanych jednostek (serwitorów, elementali, myślokształtów, słabszych elementariów)
- Rzucania klątw i uroków
- Rozwiązywania klątw i uroków
- Opętywania woli nierozwiniętych duchowo lub słabych psychicznie osób
- Kontroli nad zwierzęciem
- Uzdrawiania i sprowadzania chorób
- Ochrony astralno-mentalnej

Przygotowanie:
By dokonać pętania należy wprowadzić się w odpowiedni stan psychiczny i skoncentrować na wybranym celu. Do rytuału potrzebna jest jedynie wstążka, nitka, sznurek.
W kulturach Voodoo nici poddawane są najpierw szeregom zaklęć, natomiast szamani z Syberii wiążą porządnymi rzemieniami atrybuty duchów i sił przyrody, jak pióra, kości, fragmenty roślin lub kamienie. Nasze węzły również mogą być przyozdabiane, jest to zależne od woli i komfortu maga, wszak jeśli mag jest szamanem ważnym jest by nie zapomnieć o wyznawanym przezeń kręgu kulturowym i łasce duchów. Wszystko co zostanie dodane do naszego węzła musi harmonizować się z energią, która zostaje pętana lub być jej bezpośrednim nośnikiem (np. Talizman).

Długość nici standardowo wynosić powinna 30 cm, do klątw zaleca się by długość była większa a odstęp między węzełkami wynosił kilka cali, ponadto w celu rzucenia klątwy stosuje się sznurki grube i gęste, natomiast w celu rzucenia uroku na wolę (opętanie) zamiast sznuru czy nici wykorzystać można łańcuszek. Do zaklinania rzeczywistości najlepsza jest wstążka lub zwykła bawełniana nić. Oczywiście jeśli mag pragnie wykorzystać ową metodę, to sam dobrze wie co będzie najlepsze do operacji.

Kolory nici powinny być dobrane do celu, który został przez nas obrany. Jeśli czarownik jest w stanie nie zwracań uwagi na podświadomie przesłane intencje wyrażane przez kolor, to bez problemu może być on obojętny. Kolor sznurka tak jak w przypadku świec nie nadaje mocy, jest jedynie manifestacją wyrażanej idei i intencji. Mag sam ma wybrać kolor, który kojarzy mu się z intencją własnego celu. To bardzo proste. Jeśli mag ma jakieś zastrzeżenia co do koloru, to to znaczy, że podświadomość interpretuje ów kolor odmiennie niż założyła to wola maga, w tym przypadku należy szukać innego lub przeprogramować podświadomość. Jeśli podświadomość interpretuje wykorzystywany kolor odmiennie niż założyła to wola, efekt będzie możliwie destrukcyjny i nieznany. Kolor biały jest kolorem uniwersalnym w magii "białej" zaś czarny w magii "czarnej". Z racji tego, że łańcuszek może być w kolorach srebrnych jak i złotych, co symbolizuje oczyszczenie i ochronę, sam w sobie dla podświadomości jest symbolem zniewolenia i przykucia czegoś, zatem nie będzie potrzeby zmieniać jego koloru na czarny. Gdy podświadomość jednak zbytnio się narzuca inną interpretacją, należy zmienić kolor np. za pomocą sproszkowanej kredy.

Najważniejszą rzeczą w rzucanym czarze jest ilość węzełków i struktura zapisanej energii. Na nici zawiązane powinno być od 3-9 węzełków. (1-2 węzełki gdy chcemy spętać jakąś pomniejszą energię)
Trzy - zawiąż w celu spełnienia życzenia (Drobne zaklinanie rzeczywistości, zdanie egzaminu, dostanie pracy, uzdrowienie z lekkiej choroby, połamanie nóg jakiemuś frajerowi)
Pięć - dla celów uczuciowych i emocjonalnych
Siedem - dla ochrony fizycznej i duchowej
Dziewięć - w każdym złożonym i zaplanowanym w czasie zaklęciu, w celu uroków, klątw, pętań i zaklinaniu rzeczywistości.

Struktura tak samo jak i w magii ceremonialnej winna mieć wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
Wstęp - Wyrażenie woli manifestacji i uruchomienie wezwanych mocy (1 węzełek)
Rozwinięcie - Ustalenie intencji, instrukcji, zaklęcia woli, ładowanie energiami itd.. (Środkowe supełki)
Zakończenie - Utożsamienie całej struktury czaru z boskimi mocami manifestacyjnymi, jednym słowem wciśnięcie do węzełka wiary w to, że czar jest w stanie dokonać wszystkiego tego co weń włożyliśmy. (Ostatni węzełek)
Mag sam może ustalać strukturę swoich czarów, węzełki nie muszą być dzielone na akty funkcji. Wiązanie węzełków może być częścią innego rytuału, którego będzie rozwinięciem, zatem w rękach czarownika jest system, który kieruje zaklęciem. Może on nadać czaru intelekt i uczynić z niego serwitora o wysokiej mocy, nić wówczas będzie niczym innym jak fetyszem i magazynem jego energii/funkcji (Podczas pętania duchów będzie tak jak w tym przypadku). Pierwszy i ostatni węzełek można zapieczętować, polega to po prostu na zawiązaniu owego węzełka dwa razy. Pieczętowanie jest bardzo ważne, aczkolwiek niekonieczne. Zapewnia ono to, iż czar nie wykona pobocznych, niebezpiecznych i niechcianych skutków. To solidne zabezpieczenie przed negatywnymi wpływami.

Wspominałem już, o przygotowywaniu nici przez kapłanów voodoo. Dobrze byłoby gdyby i czarownik posługujący się czarostwem węzłów także przygotował swoją nić. Może do tego celu użyć szeregu różnych technik:
- Ładowanie energią
- Modlitwy
- Błogosławieństwa
- Medytacja
- Rytuały
Może też posłużyć się czymś znacznie prostszym, słynnym wywarem znanym jako hermetyczny kondensator fluidów. Nie nakłaniam tu do tworzenia wywarów, czarownik może posłużyć się olejem roślinnym , spermą lub krwią. W tym celu niech zamoczy nitkę w substancji i poczeka aż wyschnie.

Ostatnią kwestią jest spętanie i zakleszczanie czaru.
Aby czar, urok, klątwa były wieczne spal nitkę w płomieniu świecy o kolorze nitki. Dokonaj tego podczas rytuału.
Spętanie nie jest tak proste jakby mogło się wydawać. Rozplątanie węzełków rzeczywiście rozwiąże moc czaru, jednak pozostała energia zostanie uwolniona a intencja, którą wydaliśmy zostanie pokierowana chaotycznie w nas samych. To nic, jeśli tą intencją było uzdrawianie czy ochrona, jeśli jednak intencjom była klątwa czy urok, całe zło którego byliśmy twórcami uderzy w nas. By tego uniknąć mag rozwiązujący węzełki odprawia rytuał odpędzający, następnie w dużym ziemniaku wycina dziurę, wrzuca do niej nitkę i zasypuje solą. Udaje się później na odludzie i zakopuje ziemniaka pod ziemią. W miejscu, w którym zakopał ziemniaka rysuje glift ochronny, może to być pentagram. Ziemia pochłonie energię, glift ją uwięzi.

Praktyka:
Mam nadzieję, że powyższy tekst wyjaśnia już wszystko. Praktyka jest bardzo prosta, wręcz banalna i każdy czarownik zapewne już się z nią spotkał. Podczas zawiązywania każdego z węzełków wypowiadamy zaklęcie, lub wszystko to co manifestuje naszą własną wolę. Może być to sigil. Każdy węzełek musi zostać naładowany, dlatego wypowiadaj zaklęcia będąc przepełniony mentalną ideą i astralnym skutkiem (astralny skutek to emocjonalna wartość, zaklęcie musi być emocją, która sterowana jest mentalną wartością, jeśli czar ma złamać komuś nogę, to węzełek naładuj gniewem i nienawiścią a także wolą złamania tejże nogi) jaką to zaklęcie wyraża.
Oto przykład czaru na pieniądze, który wyjaśni resztę:

"Wykonując 9 supełków na wstążce, wypowiedz zaklęcie:
Wraz z pierwszym supełkiem, zaczynają się me czary
Wraz z supełkiem drugim, nadchodzą obfite owoce mej pracy
Wraz z supełkiem trzecim, pieniądze przybywają do mnie
Wraz z supełkiem czwartym, okazja puka do mych drzwi
Wraz z supełkiem piątym, rozkwitają me interesy
Wraz z supełkiem szóstym, ten czar jest gotowy
Wraz z supełkiem siódmym, sukces został mi przeznaczony
Wraz z supełkiem ósmym, wielki jest przybytek
Wraz z supełkiem dziewiątym, te rzeczy są już moje
"

Zaklęcia i sposób w jaki to wszystko przygotuje mag jest już jego sprawą, powyższy przykład ukazuje złożoność systemu magicznego.

Czytany 1459 razy Ostatnio zmieniany środa, 17 styczeń 2018 16:28
Więcej w tej kategorii: « Magiczne stany umysłu Talizman »

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.