Członkowie ADF podzielają następujące przekonania:
Wierzymy, że boskość jest jednocześnie immanentna (wewnętrzna) i transcendentalna (zewnętrzna), przy czym większą uwagę należy zwracać na ten pierwszy aspekt. Wierzymy, że bóstwa mogą się ujawniać w każdym punkcie czasu i przestrzeni, również poprzez istoty ludzkie, w procesach, które znamy pod nazwa "inspiracji", "channellingu" czy "opętania".
Wierzymy, że boskość manifestuje się zarówno w formie męskiej jak i żeńskiej, a słowo "Bogini" w niczym nie ustępuje słowu "Bóg". Kobieta i mężczyzna są równi pod względem duchowym, zaś "męskie" i "żeńskie" postawy, wartości i role, są tak samo ważne.
Wierzymy w wielość Bogów i Bogini, z których większości (niektórzy twierdzą, że wszystkim) należy się miłość, szacunek i cześć. Nasze poglądy na naturę owych bóstw są wielorakie, jednak wzajemnie się nie wykluczają. Wierzymy, że człowiek winien jest Naturze - która jest święta sama w sobie - szacunek i miłość; powinien także zaakceptować swoją pozycję jako jej cząstki, nie zaś "władcy". Wielu z nas wierzy w hipotezę Gai, wedle której biosfera naszej planety jest żywym organizmem - jesteśmy też przekonani, że Gai należą się cała miłość i wsparcie, jakie my, jej dzieci, jesteśmy w stanie udzielić. Świadomość ekologiczną i związaną z nią działalność uważamy za święte obowiązki. Akceptujemy pozytywne osiągnięcia zachodniej nauki i technologii, odnosimy się jednak z ostrożnością do rzekomej etycznej neutralności tychże.
Wierzymy, że monolityczne systemy religijne i aspirujące do pozycji mesjaszy czy super-guru to przeszkody w duchowym rozwoju.
Wierzymy, że zdrowa religia łączy minimum dogmatu z maksimum eklektyzmu i elastyczności. Druidyzm w ujęciu ADF jest religią "organiczną" i podobnie jak wszystkie organizmy w miarę upływu lat będzie się rozwijała, zmieniała i wytwarzała coraz to nowe odgałęzienia. Wierzymy, że podstawy etyki i moralności to radość, miłość do siebie i innych, powstrzymanie się od wyrządzania krzywd i działanie dla dobra publicznego. Staramy się zachować równowagę pomiędzy naturalną potrzeba autonomii i indywidualnego rozwoju, a koniecznością zwracania uwagi na to jaki wpływ wywrą nasze działania na życie i dobro innych.
Wierzymy, że - jeśli nie licząc zbrodni takich jak ludobójstwo i niszczenie ekosfery - zwyczajnym śmiertelnikom trudno jest obrazić Bogów i Boginie. Nasze bóstwa doskonale potrafią bronić własnego honoru i nie wymagają od nas, abyśmy karali innych za "bluźnierstwa" czy "herezje".
Wierzymy, że ludziom przeznaczone jest życie pełne radości, przyjemności, piękna i humoru. Większość neopogan nie gardzi dobrym jedzeniem, mocnymi trunkami, seksem i kiepskimi kalamburami; wszystkie te rzeczy (z wyjątkiem być może kalamburów) mają według nas wartość duchową.
Wierzymy, że poprzez ćwiczenia, sztukę i wszelki artyzm, dyscyplinę i wolę, ludzkie serca i umysły są w stanie dokonać wszystkich cudów jakie kiedykolwiek będą nam potrzebne. Magiczne czy "cudowne" wydarzenia dokonują się dzięki talentom parapsychicznym, które większość z nas uważa za naturalne. Wierzymy, że tworzenie, przygotowywanie i wykonywanie rytuałów religijnych to zarówno sztuka jak i nauka. Nasze obrzędy ciągle się rozwijają, gdyż poszukujemy takich, które byłyby najbardziej satysfakcjonujące pod względem intelektualnym, piękne, a przy tym magiczne i duchowo skuteczne. Wierzymy, że należy świętować solarne, lunarne i inne cykle naszej egzystencji. Obchodzimy więc letnie i zimowe przesilenie, równonoc wiosenną i jesienną, a także fazy księżyca. Takie obrzędy "wzmocnienia" są powszechne we wspólnotach ludzkich, podobnie jak ceremonie związane z inicjacją, narodzinami, osiągnięciem dojrzałości, oddaniem się pod opiekę jakiemuś bóstwu lub grupie, małżeństwem, kapłaństwem lub śmiercią. Wszystkie te obrzędy pozwalają nam odnaleźć się w czasie i przestrzeni. Wielu z nas wierzy w życie pośmiertne oparte na spirytualistycznym wzorcu; odpoczynek w "Krainie Wiecznego Lata" przed kolejnym wcieleniem. W ten sposób umierając nie uciekamy od swoich zobowiązań, lecz tylko na jakiś czas je odkładamy. Wierzymy, że ludzie są w stanie rozwiązać swoje problemy, zarówno osobiste (jak i społeczne) i stworzyć lepszy świat. Ta idealistyczna wizja w połączeniu ze zdrowym rozsądkiem prowadzi nas do mocnego zaangażowania w sprawę indywidualnego i globalnego rozwoju, opartego na zasadzie równowagi.
Wierzymy, że ludzie mogą zajść daleko na drodze indywidualnego rozwoju poprzez starannie zaplanowaną zmianę "normalnych" stanów świadomości. Korzystamy zarówno ze starożytnych jak i nowoczesnych metod - koncentracji, medytacji, re-programmingu, i ekstazy.
Wierzymy, że nasza współzależność wymaga działania na rzecz społeczności. Niektórzy z nas są aktywni w organizacjach politycznych, ekologicznych, społecznych i dobroczynnych, podczas gdy inni preferują działanie na rzecz wspólnego dobra na płaszczyźnie duchowej (wielu też łączy obie te sfery). Wierzymy, że dla osiągnięcia upragnionych celów należy swoją wiarę realizować w praktyce. Neopoganizm, podobnie jak każda inna religia, powinien być sposobem na życie, a nie jedynie cotygodniowym czy comiesięcznym spotkaniem towarzyskim. Musimy więc zawsze starać się, aby nasze postępowanie było zgodne z poglądami było zgodne z poglądami, które głosimy.
