;
poniedziałek, 21 marzec 2011 00:00

Szkółka tarota- Podstawowe cechy Arkan W. Lekcja 2

Napisała
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Jest kilka różnych systemów interpretowania kart — chrześcijański, cygański, Jungowski, teozoficzny, hermetyczny i kabalistyczny. Bogactwo symboliki i różnorodność sugestii prowadzą do tego, że nie ma dwóch specjalistów, którzy zgodziliby się co do wszystkich interpretacji, a większość badaczy kart przyzna, iż „najgłębszej wiedzy okultystycznej tarota nie da się określić słowami (...)" poszukujący dowiaduje się tylko o tym, czego sam nie potrafi znaleźć".

Karty są rzeczą niewątpliwie fascynującą — jest w nich magia czegoś ukrytego, urok niezgłębionej tajemnicy i zdolność oświetlania „czarodziejskich zakątków" myśli. Uwagę przykuwają głównie 22 atuty, przy czym pamiętać należy, że w numerologii kabalistycznej 22 to liczba „wszystkich rzeczy". Obejmuje pełny Wszechświat, a wyznaczają ją 22 literyhebrajskiego alfabetu i 22 ścieżki — linie narysowane na kabalistycznym Drzewie Życia. W ten sposób atuty, ścieżki i litery tworzą plan budowy Wszechświata. Stanowią dowód, że Kosmos wypływa z Boga, w odwrotnej zaś kolejności wspinanie się na Drzewo jest mistycznym sposobem zespolenia z boskością lub magicznym szlakiem ku najwyższej mocy. Jego przebycie czyni człowieka Bogiem.
Opracowano złożone systemy wzajemnych RELACJI, wiążących atuty i ścieżki z planetami i znakami zodiaku, pogańskimi bóstwami, zwierzętami, roślinami, barwami, drogocennymi kamieniami, magicznymi orężami, zapachami, figurami geometrycznymi i obrazami. Wszystkie one są po to, by wyrazić i wyjaśnić znaczenia samych kart. (Obszerny system tego rodzaju objaśnień można znaleźć w Magick i 777 Crowleya). Współczesne interpretacje kabalistyczne pełne są m.in. symboliki erotycznej. Konieczne stają się tu krótkie i ogólnikowe wskazówki na temat wybranych zasadniczych pojęć, związanych z atutami tarota w różnych systemach interpretacji.

0) Głupiec. Pozycja tej karty jest jednym z zasadniczych problemów tarota, ale jeśli znajdzie się na czele atutów, może to być związane z ukrytym Bóstwem kabały, przedstawiającym źródło całego istnienia, bez którego nic nie może się dziać. Jest to również człowiek wyniesiony ku najwyższej mocy. Szaleństwo Głupca jest cechą boską.

1) Kuglarz (lub Czarodziej, Mag). Może być stworzony przez Boga lub człowieka, pierwsza przyczyna, fallus w stanie erekcji, nieskończoność, jedność i działanie; jedność przeciwieństw; logos lub słowo Boga; życiodajny duch Boga unoszący się nad wodami chaosu w pierwszym momencie tworzenia.


2) Papieżyca (papieżyca Joanna, Najwyższa Kapłanka). Kobieta, dualizm, równowaga przeciwieństw, brama wiodąca do Świątyni, przedsionek misteriów; myśl Boga, duchowa matka i oblubienica, bogini Izyda, Maria Dziewica; gnosis, czyli „wiedza" o boskości; nieuświadomiona pamięć, dusza; Jungowski archetyp duszy (anima).

3) Cesarzowa. Boska ewolucja od nieskończoności do dokonania w tworzeniu świata:płodność i obfitość życia, przyrody, Bogii Matka, urodzajna ziemia zapładniana przez ducha: Wenus, piękno, porządanie, raj na ziemi.

4) Cesarz. Składnik mężki odpowiadający Cesarzowej: Bóg lub człowiek narzucający porzadek w miejscu chaosu, męska ernegia, inteligencja i autorytet: opiekun Graala: rozum, intelekt, moc doczesna, władza: panowanie

5) Papież( albo najwyższy Kapłan Hierofant). Autorytet i siła ducha: tradycyjna nauka, ortodoksyjna religia, traktowana "od zewnątrz", Kościół: szlak Łaski Bożej, most między Bogiem a człowiekiem, objawienie świętości: klucz niebios i piekieł, świadomość dobra i zła: natchnienie

6)Kochankowie (albo Małżeństwo). Adam i Ewa, przepaść między Bogiem a człowiekiem, przezwyciężona przez stworzenie ludzkości na podobieństwo Boga i, odwrotnie- przebycie przepaści między Bogiem w człowiekiem: jedność przeciwieństw, miłość niosąca zjednoczenie, transcendencja obu płci: niewinność, wolna wola, pokusa, wybór między dobrem a złem.

7) Rydwan. Triumf, mistrzostwo: zwycięstwo na wszystkich płaszczyznach- w umyślę, nauce, postępie, w próbach wtajemniczenia: wizje Rydwanu u Ezekiela: opanowanie zwierzęcych namiętności albo dominacja nad nimi:zjednoczenie płci: równowaga przeciwstawieństw: Bóg albo człowiek jako Pan niższego świata: Platon w Fedrze rysował duszę jako woźnicę dwukonnego rydwanu( namiętność ciała i uczucia wyższego rzędu).

8) Moc. Zarówno White jak i Crowley zamieniają tę kartą z kartą Sprawiedliwości: siła, moc, tajemnica: ekstaza: pewność siebie, wiara w tych, których siła pochodzi od Boga: wyższa natura, poskramiająca namiętności: Crowleyowska formuła " bestii złączonej z kobietą".

9) Eremita. Mądrość, równowaga, mędrzec, uczony: osiągnięcie prawdy w sobie samym: odosobienie, samodzielność, niezależność od zewnętrznego świata: człowiek odnajdujący swoją drogędzięki boskiemu światu we własnej duszy i będący jednocześnie latarnią dla innych: surowość, spokój, zacohwanie energii ducha.

10) Koło Fortuny. Kosmiczne rytmy życia i śmierci, wzrostu i upadku w nieprzerwalnych przypływach i odpływach: czas, przeznaczenie, karma, działania prowadzące do określonych następstw, ruch i stabilność, reinkarnacja i wyzwolenie od niej.

11) Sprawiedliwość. Umiar, równowaga, znoszenie się skrajnych przeciwieństw: oczyszczenie: nowy początek, stan bierności, w którym tworzy się przedziwna jaźń: boska sprawiedliwość, ważenie serca w staroegipskim sądzie nad zmarłymi.

12) Wisielec ( albo Judasz ). Najsłynniejszy z atatutów i zawierający najbardziej intrygującą tajemnicę: poświęcenie, męczeństwo: w symbolice erotycznej śmierć w organiźmie, dzięki której powstaje nowe życie: śmierć zewnętrznego Ja poprzedzająca powstanie prawdziwej jaźni: Mesjasz, umierający i znów wstający Bóg: ożywienie przyrody przez zewnętrzne działanie ducha: woda, głębia umysłu, nordycki bóg Odyn, wiszący w agonii na Drzewie Życia.


13) Śmierć. Zmiana, przeistoczenie, przejście z jednego stanu duchowego w drugi; śmierć i nowe życie; powrót zmarłego do życia (w terminach symbolizmu fallicznego); śmierć starego ja, starego Adama, prowadząca do odrodzenia w duchu; destrukcja i kreacja jako części tego samego procesu; objawienie boskości w płaszczyźnie fizycznej; wznowienie życia, reinkarnacja; ciemna noc duszy.

14) Umiarkowanie. Natchnienie płynące z góry; zstąpienie Ducha w materię i na odwrót — wzniesienie duszy z niższego poziomu na wyższy; powiązanie sił czynnych i biernych, zjednoczenie pozytywnego z negatywnym, męskiego z żeńskim, duchowego z materialnym; duchowe uzdrowienie, przypływ życiodajnych sił od uzdrowiciela; „gdy skieruje się uwagę na podświadomość, wyda ona z siebie swoją zawartość, ta zaś zapłodni świadomość jako źródło wody życia".

15) Diabeł. Chuć; pycha, ambicja; rozkiełznane namiętności; panowanie na
tym świecie; nadużycie siły, krwiożercza natura; pogańskie bóstwo Pan; zwierzęca natura człowieka; zło, czarna magia, wybór dej drogi; Kozioł z sabatu czarownic; Baphomet templariuszy; Lucyfer jako upadły anioł i jako niosący światło; pokusa, „strażnik na progu", wcielenie zła.

16) Wieża Boga (albo Wieża porażona piorunem, Wieża Babel, Dom Boży). Pomieszanie, ruina, upadek człowieka, wygnanie z raju; obalanie fałszywych doktryn i mylnych postaw; kara, okrucieństwo, ból; seksualnie: symbol ejakulacji.

17) Gwiazda (albo Syriusz, Psia Gwiazda, Gwiazda Magów). Nadzieja; woda życia, nowe życie; oczekiwanie, szasne promiennej przyszłości raczej jako możliwość niż rzeczywistość; intuicja; zalety ducha; młodość i uroda; prawda duszy.

18) Księżyc. Niebezpieczeństwo; przerażenie, złudzenie i odraza w płynnych głębinach umysłu; sny, wymysły, wyobrażenia; światło przenikające mrok pamięci, rozkład uznanych idei i ogólnie przyjętych sposobów myślenia; dziecię w łonie matki; strach przed drogą w nieznane.

19) Słońce. Oświecenie, wyzwolenie umysłu z obiegowych mądrości, ortodoksyjnych idei, drobnych spraw i kłopotów; mag zaczyna wznosić się ku Słońcu; utożsamienie się z Jedynym Życiem Wszechświata; człowiek jako dzieciątko w sensie niewinności i prostoty — „Dzieciątko ich powiedzie".

20) Dzień Sądu. Odnowa; pragnienie duchowe lub pożądanie seksualne, niższa natura jako odpowiedź na to, tęsknota, dążenie, pragnienie poprawy; śmierć i zmartwychwstanie, życie uzyskane drogą przemiany doczesnej natury; „Możemy sami podnieść się z grobu naszej starej śmierci (...) jeżeli nasze uszy nie są głuche na dźwięk trąb, wzywających z wysokości".

21) Świat. Radość; wyzwolenie, wkroczenie w świat ducha, plan astralny; odwrotnie: jako ostatni z atutów — świat taki, jaki jest w swym doczesnym bytowaniu, ciało i zmysły.


Gdy już posiadamy wiedzę dotyczącą budowy i obrazowych ilustracji możemy przystąpić do nauki interpretacji. W nasenej części powiemy sobie oznaczeniu wróżebnym peciu pierwszych atu.Zapraszam.

Czytany 2657 razy Ostatnio zmieniany piątek, 21 październik 2011 01:44

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.